whoiam

ยอมรับมันเถอะนะ ว่าเวลาของเราพ้นผ่าน  ยิ่งใกล้กันยิ่งร้าวราน ในหัวใจ
ยอมรับมันเถอะนะ ว่าฉันและเธอมันไม่ใช่ ยิ่งฝืนไปสิ่งดีๆ ยิ่งลบเลือน
พยายามจะรักกันแล้วเธอ  อยากรักเธอจนสุดชีวิต  ให้สองเราอยู่เหนือฟ้าลิขิต
รักเรานั้นให้เป็นนิจนิรันดิ์
ยอมรับมันเถอะนะ ว่าเราทำมันแล้วยิ่งเจ็บ ยิ่งผูกพันเรานั้น ยิ่งห่างไกล
ยอมแพ้มันเถอะนะ เมื่อเรารักกันแล้วยิ่งเจ็บ ก็เก็บสิ่งดีๆที่เคยมี เอาไว้ในใจ
ปล่อยไปตามสายลมคร่ำครวญ  รักอาจหวนคืนมาทักทาย ให้สองคนมีเวลาเสาะหาที่ใจหมาย
หากยังมีรัก สักวันเราคงเจอกัน